Time changer

Het verhaal speelt zich af rond 1890. Dat was een periode waar bv. slechts 5 procent van de huwelijken tot een echtscheiding leiden. Dr Carlisle is een professor op een theologische faculteit en hij heeft een manuscript geschreven over een theologisch thema, nl. het uitdragen van de zedelijke waarden en normen van Jezus aan alle mensen. Dr Carlisle wil graag dat dit manuscript in boekvorm wordt uitgegeven maar daarvoor heeft hij de volledige instemming nodig van de raad van professoren van deze faculteit. Er is één professor die bezwaar aantekent en dat bezwaar, en zijn motivatie, wordt besproken in dit fragment. Het grappige van deze film is dat Dr Carlisle de mogelijkheid krijgt om met een tijdmachine (!) getransporteerd te worden in de tijd, 100 jaar later, naar 1990. Door deze mogelijkheid krijgt Dr Carlisle de kans om te zien waar het toe zal leiden als men gelooft wat in zijn manuscript als stelling wordt verdedigd. Interessant is dat dit fragment probeert duidelijk te maken dat enkel ‘goed doen’, zoals bijvoorbeeld het uitdragen van de christelijke normen en waarden (denk aan eerlijkheid, gerechtigheid, vriendelijkheid, vergeving etc) niet voldoende is als ook niet woorden gegeven worden welk gezag achter deze normen en waarden schuil gaat. Wat dit fragment wil laten zien is dat dat moet worden gecommuniceerd, anders wordt het gezag van de mens de norm en raken we steeds verder weg van de waarheid die van God komt! Anders worden woorden zoals liefde, gerechtigheid en vergeving uitsluitend menselijke waarden waar ieder voor zichzelf, op eigen gezag, invulling aan geeft.